W serwisie KDE-Look, mojej ulubionej przechowalni wodotrysków dla KDE, pojawił się niedawno nowy pakiet ikon autorstwa Everalda Coelha - Crystal Project. Everaldo, twórca chyba najpopularniejszych motywów dla KDE - Crystal SVG i Crystal Clear, to wg mnie lider open-source’owego artworku, jego ikony staram się wykorzystywać we wszystkich niekomercyjnych projektach (mam nawet na to jego specjalne pozwolenie ;) ), również na tym blogu. Nowe ikonki oczywiście zamieszkają na moim pulpicie, no bo aż żal nie skorzystać :)

Przy okazji warto zauważyć Dolphin - prawdopodobnie domyślny menadżer plików KDE 4, mający zastąpić Konquerora, i ciekawy motyw graficzny dla ‘czwórki’. Czy będziemy mogli się nim cieszyć w nowej wersji okienkowego środowiska? Zobaczymy :)

Niejeden pewnie zna zalety mechanizmu DCOP. Jeszcze więcej osób używa go z pasją nawet o tym nie wiedząc. Dzięki niemu np. możliwa jest komunikacja wielu aplikacji KDE ze sobą, a także komunikacja użytkownika z aplikacjami (np. z poziomu skryptów). Mechanizm, dzięki temu, że jest dobrem ogólnym KDE, jest niesamowicie potężny. Zwłaszcza wsadowa komenda dcop.
W moim MetaMonitorze na przykład możesz ‘zdalnie’ uruchomić okno konfiguracyjne, pokazać komunikat, zamknąć go itd. Możesz wymusić sprawdzanie poczty w KMail jednym poleceniem (wpisanym np. do Crona), jeśli oczywiście chcesz, bo KMail ma własny mechanizm sprawdzania poczty co jakiś czas. ;) Możesz napisać skrypt, który wyświetla użytkownikowi pytanie o to czy np. chce przejść na stronę domową projektu, a gdy ten się zgodzi, wykonać:

dcop konqueror KonquerorIface createNewWindow http://moja.strona.net

Generalnie reklamować DCOP nie trzeba (może warto tylko dodać, że w KDE 4 będziemy mieli jeszcze lepiej za sprawą nowocześniejszego i jeszcze bardziej powszechnego D-Bus, który nie jest ograniczony tylko do KDE).

Było jednak coś, co nie pozwalało mi wykorzystywać dobrodziejstw polecenia dcop w pełni. O ile przekazywanie argumentów numerycznych było proste (wystarczy wpisać liczbę), argumentów tekstowych dość intuicyjne (stringi piszemy w apostrofach jeśli zawierają kilka słów, lub niekoniecznie z nimi, jeśli to tylko jedno słowo), o tyle przekazanie argumentu QStringList było dla mnie czarną magią.
Jak to się robi? Kombinowałem ze wszystkimi znanymi mi sposobami i nic…

Dopiero Michelle sprawiła, że zająłem się tym nieco konkretniej. Michelle używa Firefoksa, a - jak wszyscy wiemy - jego wbudowany czytnik kanałów RSS jest, delikatnie mówiąc, dość ubogi. Więc jak tylko zaraziłem Ją RSSoManią, natychmiast pożałowałem, bo przygniotła mnie sterta pytań ‘A jak ustawić, żeby…’ ;) Na pomoc przyszedł mi Akregator - niesamowity czytnik. Wygodny, konfigurowalny, szybki i… KDE’owy :) Pozostał tylko jeden problem. Jak przekazać Akregatorowi informację o URL kanału z poziomu Firefoksa? Na szczęście FF ma możliwość wykonania komendy z adresem kanału. No, ale tu właśnie pojawił się problem. Interfejs DCOP Akregatora pozwala wprawdzie na dodanie do niego kolejnego URL kanału RSS, jednak postać polecenia jest taka:

xis@hedera ~ $ dcop akregator AkregatorIface
QCStringList interfaces()
QCStringList functions()
void openStandardFeedList()
void fetchFeedUrl(QString)
void fetchAllFeeds()
void saveSettings()
void addFeedsToGroup(QStringList,QString)
void exportFile(KURL url)
void addFeed()

Łatwo się domyślić, że pierwszy parametr to lista URLi, a drugi to grupa, do jakiej mają być kanały dodane. I jak tę listę przekazać? Ano tak:

#!/bin/bash
dcop akregator AkregatorIface addFeedsToGroup [ $1 ] Michelle

Taki skrypcik zapisujemy pod postacią np. ‘addrss’, dajemy prawa wykonania, umieszczamy gdzieć na naszej $PATH i już możemy konfigurować Firefoksa wskazując mu komendę addrss do wykonania przy dodawaniu kanału informacyjnego.

Działa super :)

Dodam tylko, że aby przekazać w QStringList większą ilość stringów, wystarczy oddzielić je przecinkami.

Dla miłośników ruchu Open Source dokument The Cathedral and the Bazaar E.S. Raymonda to żadna nowość, ale jego polska wersja na pewno ucieszy i ich :)
Zachęcam do lektury nie tylko tych z jasnej strony mocy - myślę, że ten kawałek tekstu (który wszak narobił swego czasu sporo szumu na rynku internetowym) może być inspiracją dla niejednego programisty/projektanta.

Zawsze denerwowała mnie rozrzutność polskiego rządu (nie tylko mnie i nie tylko rozrzutność ;) ), zwłaszcza w kwestii wydatków na infrastrukturę informatyczną. Niby jestem informatykiem, zarabiam na chleb pisząc oprogramowanie, które następnie jest sprzedawane. Powinienem zatem cieszyć się, że ceny software’u są jakie są.
Nie mogę jednak znieść tego, że ZUS wyda na oprogramowanie biurowe Microsoftu 62 miliony złotych (sic!). Tak, chodzi o ten sam ZUS, instytucję, która stoi na skraju wypłacalności. Nie mogę znieść dlatego, że alternatywny pakiet oprogramowania, które swoją funkcjonalnością w ogóle nie odbiega od propozycji Microsoftu (oba pakiety spełniają potrzeby ZUSu w 100%) jest… darmowy.
Nie jestem za radykalnym uwalnianiem instytucji państwowych. Zdaję sobie sprawę, że większość urzędników jest niereformowalna, nigdy nie nauczy się obsługi choćby najprostszego Linuksa, dlatego musimy wyjąć z naszej kieszeni i kupić im Windows. Jestem w stanie się z tym pogodzić - przynajmniej w tej chwili. Ale to, że mając do wyboru dwa niemal identyczne w obsłudze pakiety, kupuje się ten droższy, bo… no właśnie? - to jest dla mnie absurdem totalnym. Dlatego zachęcam do przyłączenia się do akcji i podpisania się pod petycją.

KDE to naprawdę elastyczne i konfigurowalne środowisko. Wielu na nie narzeka, bo ‘ciężkie’, ‘wolne’, bo ‘przeciążone wodotryskami’, ale chyba każdy, kto go używał przyzna, że trudno o bardziej wygodne w kwestii dopasowania do potrzeb użytkownika środowisko graficzne.