Po ostatnich zabawach z fontami stwierdzam z zadowoleniem, że praca na moim ślicznym desktopie stała się dużo przyjemniejsza. Dzięki zastosowaniu QtCurve - jednolitego motywu widgetów, aplikacje Qt/KDE oraz GTK mają podobny jednolity wygląd. Jedynymi ‘czarnymi owcami’ w tym okienkowym stadzie były aplikacje wchodzące w skład pakietu OpenOffice.org.
Interfejs pakietu biurowego - mimo, że zainstalowany z opcją USE=”kde gtk” - sprawiał wrażenie zupełnie niewrażliwego na ustawienia mojego pulpitu. Szybko znalazłem sposób, w jaki uporałem się z tym problemem. Wystarczy wybrać z menu np. Writera:

Narzędzia -> Opcje -> OpenOffice.org -> Czcionki

Następnie zaznaczyć checkbox Zastosuj tabelę zmian, a w poniższej tabeli wprowadzić zmianę czcionki Andale Sans UI na np. Arial. Ważne jest, żeby wprowadzić nazwę czcionki Andale Sans UI nawet jeśli nie było jej na liście czcionek.

Po tej operacji wszystkie aplikacje OpenOffice.org będą już wyglądały tak ładnie jak inne aplikacje naszego pulpitu :)

Writer przed liftingiem

Writer po liftingu

Przy okazji warto też wyłączyć antialiasing czcionek edytowanych dokumentów; z

Narzędzia -> Opcje -> OpenOffice.org -> Widok

odznaczyć checkbox Wygładzanie czcionek ekranowych (lub ustawić dolny pułap wygładzania na np. 18 pikseli). Operacja ta sprawia, że praca z dokumentami staje się wygodniejsza, bo Writer działa dużo szybciej nie ‘tracąc’ czasu na wygładzanie czcionek.

W Linuksie denerwuje mnie naprawdę niewiele rzeczy. Ale, jeśli już coś mnie wkurza, to naprawdę bardzo mocno. Jedną z takich rzeczy są, albo właściwie były, czcionki systemowe.

Kiedyś bardzo drażnił nierówny hinting czcionek i tak np. w Fedorze czcionki wyglądały bardzo ładnie, byly równe i gładkie, podczas gdy np. w Gentoo domyślne fonty były dziwnie koślawe. Pomocna wtedy okazywała się łatka do Xft, która sprawiała, że hinting fontów był dużo równiejszy. Dziś łatka ta jest niepotrzebna, bo chyba wszystkie wersje Xorg stosują poprawny hinting czcionek. Mój linuksowy desktop wyglądał istnie jak Macintosh. Oczywiście całej sprawie ukryty był pewien haczyk - fonty były ładne, ale pod warunkiem używania antialiasingu. Kiedy tylko wyłączałem wygładzanie, mój ekran wypełniała cała banda koślawych i poszarpanych liter. Nie przeszkadzało mi to dopóki uzywałem monitora CRT, ale zaczęło denerwować gdy kupiłem matrycę LCD. Czcionki wygładzane nie podobały mi się zbytnio na nowym monitorze, dlatego zdecydowałem się używać wszędzie czcionek Helvetica firmy Adobe, co pozwoliło mi na wyłączenie antialiasingu. Było jednak coś, co strasznie mnie drażniło - pytanie ‘Jak to jest, że w Windows wszystkie czcionki tak ładnie wyglądają, a moje KDE jest skazane na Helveticę?’. Udało mi się jednak zaradzić i temu problemowi. Mimo, że artykuł, który znalazłem w Sieci jest dość leciwy, jego treść i rady, jakie niesie są wciąż aktualne. Po zastosowaniu się do rad autora i zrekompilowaniu pakietu freetype mogę cieszyć się równymi czcionkami czy to z antialiasingiem, czy bez niego. Ponadto, postanowiłem skorzystać z opcji włączania antialiasingu przy czcionkach większych niż 10 pikseli, dzięki czemu teraz wygładzane są tylko te duże czcionki (np. nagłówki stron WWW).

Przy okazji poruszania tematu czcionek załączam plik z bitmapowym fontem Console, dzięki któremu mój emulator terminala wygląda naprawdę fajnie (używam go też w edytorach tekstowych).